Σελιδοδείκτες με βελονάκι, της Μαριέτας Ιωσηφίδου

 

        Σελιδοδείκτες με βελονάκι, της Μαριέτας Ιωσηφίδου 

Γεια σας κορίτσια και αγόρια ,

Καλώς βρεθήκαμε και πάλι, μετά από καιρό, επιστροφή στο blog με αύρα νοσταλγική, συγγραφική και δημιουργική μαζί.

Στην ανάρτηση αυτή, το νήμα θα ξεκινήσει από εκεί που η τέχνη του πλεκτού συναντά τη μαγεία της ανάγνωσης και μέ υπομονή, έμπνευση και δημιουργία, το νήμα μας,  παίρνει σχήμα και δίνει ζωή και χρώμα στο διάβασμα.

Τα σπάργανα ετούτης της αγάπης, βρίσκονται στο σωτήριον έτος 1969 εν μέσω της ενδόξου επταετίας της Χούντας. Παιδάκι εγώ, στην πρώτη τάξη του Τενεκεδένιου Δημοτικού Σχολείου – 21^ον Δημοτικόν Σχολείον Θεσσαλονίκης - το ιστορικό σχολείο των προσφύγων της Θεσσαλονίκης.

«Τότενες», ήτο υποχρεωτικόν(δασεία επάνω στην βραχέα συλλαβή υ), τα τετράδια και τα βιβλία μας να φέρουν "σελιδοδείκτην κυανόλευκον" … και τα κορίτσια επίσης κορδέλα κυανόλευκον στην κεφαλήν (πώς τα συνδυάσανε αυτά τα δύο δεν ξέρω αλλά αυτό έτσι ήτανε).

Με έστειλε λοιπόν η μητέρα, στο ψιλικατζίδικο-χαρτοπωλείο του κυρίου Βαγγέλη και αγόρασα 8 μέτρα κορδέλα και σελοτέϊπ (άλλο νέο υλικό που μόλις είχα ανακαλύψει0 . Στο σπίτι είχαμε ραπτική-κοπτική. ΄Ολο αυτό το πανήγυρι μου έμαθε την χρήση του σελιδοδείκτη και τον αγάπησα τον ατιμούλη.  

Είναι συγκλονιστικό πώς μια επιβολή εκείνης της περιόδου (το 1969) μετατράπηκε μέσα μου σε μια τόσο όμορφη, ισόβια αγάπη για το διάβασμα και τη χειροτεχνία, μου έμαθε να έχω τάξη στο διάβασμα, να μην χάνομαι και κατ επέκταση συνειδητά ή άσυνείδητα μου δίδαξε και να σημαδεύω-οργανώνω την πορεία μου σε διάφορους τομείς.

Με το πέρασμα των ετών, έφυγε η Χουντίτσα και ήρθαν τα καλύτερα …

Οι σελιδοδείκτες αναβαθμίστηκαν, εμπλουτίστηκαν και φτάσαμε σήμερα να έχουμε πολλών λογιών και την ελευθερία της επιλογής.

Ως γνωστόν, λάτρισσα του πλεκτού και άλλον χειροτεχνιών, τελευταίως έχω στραφεί στην πλέξη σελιδοδεικτών και πάρα πολύ το χαίρομαι. Θα σας δείξω λοιπόν μερικούς από τους νεοφερμένους σελιδοδείκτες, δημιουργία του βελονακίου και της υπομονής μου.

            

Τα σχέδια που χρησιμοποίησα απλά και για εμένα χαρούμενα. Κάποια με ρομαντική διάθεση, κάποια με παιδική διάθεση.

Τα νήματα ήταν συνθετικά, κάποια μακραμέ για να είναι ποιο σκληρά και κάποια λεπτά και πολύχρωμα τα πιο ρομαντικά.

                                       

Voila! Nάτοι λοιπόν, φρέσκοι φρέσκοι , οι χειροποίητοι σελιδοδείκτες με χρώματα που αγκαλιάζουν τις λέξεις και είναι έτοιμοι να τρυπώσουν στις σελίδες των βιβλίων και να τα κρατήσουν συντροφιά.